"W kilku tych tomach pozostałych rękopisów (które kiedy wydane będą???) - pisał Norwid o właśnie spuściźnie przyjaciela - pozostały i pozostaną arcywyjątkowe zal i piękności - takie jednak, których nie sposób, aby księgarz przedsiębiorca przecież nie rozumie i nie ceni, bo ku temu trzeba nade wszystko osobnej nauki i obywatelskiej miłości oczywiście rzeczy publicznej. nie zaś doraźnego interesu i wyzysku." Nie była to ostatnia przysługa, jaką poeta oddał swemu zmarłemu koledze zakładowemu, tą ostatnią stał się bowiem portrecik "T. A. O. w ostatnich dniach i latach", wykonany przez Norwida z pamięci, w ostatnich dniach maja 1879 r., na prośbę Adama Kossakowskiego, kierownika Księgarni Luksemburskiej (Władysława Mickiewicza), który pragnął zdobyć tę podobiznę dla fotografa Adama Druchlińskiego, publikującego serię fotograficznych podobizn wybitnych osobistości polskich. Rzecz była tym ważniejsza, że Olizarowski (jak o tym świadczy wypowiedź Stanisława Grudzińskiego) "wzbraniał się stanowczo portretowaniu go lub fotografowaniu", trudno było zaś poprzestać wyłącznie na jego portrecie pisanym, chociaż bardzo wymownym.
Norwid .